Z racji tego że jestem Poznaniarą z krwi i kości rogalami raczyłam się od najmłodszych lat. Prawda jest taka że za każdym razem były to kupne rogale. Raz trafiało się na lepsze w smaku, raz na gorsze. I podobnie było w tym roku. to chyba był najgorszy rogal do tej pory. Pomimo tego że z certyfikatem. Miał coś zjełczałego w środku, najprawdopodobniej orzechy. To mnie tylko zmobilizowało do tego aby nareszcie 11 listopada upiec domowe rogale marcińskie i powiem Wam że chyba więcej już nie kupię tych z produkcji masowej. Te domowe są o wiele lżejsze i mniej słodkie w smaku ,co często jest wadą rogali wyprodukowanych przez certyfikowane piekarnie. Zapraszam więc serdecznie na poznański, listopadowy przysmak a ja idę sprawdzić czy został może jeszcze kawałek.
